هرتزوگ به دلیل استفاده از نابازیگران بومی به‌ویژه در فیلم‌های مستندش شهرت دارد. نخستین فیلم بلند این فیلمساز به نام «نشانه‌های زندگی»، جایزه معتبر خرس نقره‌ای جشنواره فیلم برلین را در سال 1968 نصیبش کرد.

مهم‌ترین دستاورد سینمایی او، کسب جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم کن در سال 1982 برای فیلم «فیتزکارالدو» بود. او در سال 1975 نیز به خاطر فیلم «معمای کاسپار هاوزر» برنده جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره کن شده بود.

کینسکی و هرتزوگ هرچند در موفقیت یکدیگر سهم بسیاری داشته‌اند اما همیشه رابطه دوستانه‌ای با هم نداشتند. سرصحنه فیلم «آگیره، خشم خدا» (1972) که داستانش در قرن شانزدهم می‌گذرد و داستان مردی در جستجوی ال‌دورادو (شهر طلا) است بین این دو درگیری پیش آمد.

این دو دوست‌های صمیمی هم بودند اما دوستی آنها مثل یک آتشفشان بود. معروف است که یک شب کینسکی قصد استراحت داشته و سروصدای دیگر عوامل مزاحم او می‌شود و این بازیگر سه تیر هوایی شلیک می‌کند تا دیگران ساکت شوند و او به تفریحش بپردازد. اتفاق دیگر زمانی می‌افتاد که سرصحنه «فیتزکارالدو» هرتزوگ سعی کرد خانه کینسکی را آتش بزند و او را بکشد! کینسکی هیچ‌وقت دیالوگ‌هایش را حفظ نبود و احتمالا همین باعث خشم کارگردان شده بود.

دعوای مشهور این دو زمانی بود که کینسکی خسته از فیلمبرداری و جان به لب شده از «آگیره، خشم خدا» وسایل خود را جمع کرد تا به خانه برگردد (بخشی از این صحبت​ها در سایت ویکی‌پدیا در دسترس است). هرتزوگ که متوجه می‌شود با عصبانیت طرف کینسکی می‌رود. و به او اخطار می‌دهد که صدبار مفاد قراردادش را زیر پا گذاشته و اگر بخواهد برود، پیش از آنکه 10 قدم بردارد هرتزوگ هشت گلوله در مخ او خالی می‌کند و گلوله نهم را هم در سر خودش خالی می‌کند تا از دست او راحت شود.